เวลาเราแหงนคอมองฟ้าตั้งบ่ามองหาดวงดาวและความสัมพันธ์ระหว่างระบบสุริยะกับจักรวาลแล้วเรานึกถึงอะไร?

ในอดีตอันยาวไกล ชาวเมโสโปเตเมียดูดาวเพื่อพยากรณ์ฤดูกาลทำไร่ไถนา, นักดาราศาสตร์อิสลามดูดาวเพื่อค้นหาที่ตั้งของมหานครเมกกะ, ชาวจีน ชาวอียิปต์ ชนเผ่ามายาและอินเดียนแดงต่างดูดาวด้วยความเชื่อทางโหราศาสตร์

หากเป็นคนช่างฝัน ดาวระยิบระยับนั่นคงจุดประกายจินตนาการผ่านดวงตาเข้าสู่สมองแล้วกลั่นกรองร่ายเป็นบทกวีชั้นเยี่ยมหรืองานศิลปะชั้นยอดของโลก

หากเป็นคนช่างรัก ดาวเหล่านั้นคงทำหน้าที่เรียงรายวางตัวต่อกันเป็นกลุ่ม เมื่อใช้ดินสอลากเส้นด้วยสายตาจากดาวดวงหนึ่งไปสู่ดาวอีกดวง จุดต่อจุด ลากไปจนจบที่ดาวดวงสุดท้ายประกอบเป็นรูปแบบที่สมบูรณ์ ปรากฎเป็นใบหน้าของคนที่เราคิดถึงในเวลานั้น ผมขอถือวิสาสะตั้งชื่อดาวกลุ่มนี้ว่า "กลุ่มดาวกันและกัน" ในฐานะที่เป็นผู้คนพบคนแรกและคนเดียว ต่อจากกลุ่มดาวทั้งหมดบนโลกประมาณ 88 กลุ่ม

ทริกของการดูมีไม่มากและไม่ยากเกินไป ไม่ต้องพึ่งพานักดาราศาสตร์หรือกล้องโทรทรรศน์ให้เสียเวลา ใช้แค่ดวงตาไขกุญแจเปิดประตูน่านฟ้าและเปิดผ่าม่านผ่านหมอกเมฆด้วยดวงใจ เพียงแค่นี้เราก็จะเห็นกลุ่มดาวนี้อยู่บนนั้น ไม่ว่าคืนไหนดาวจะพร่างพราวหรือพร่ามัว

แต่ก็อีกนั่นแหละ..ใช่ว่าเราจะสามารถมองเห็นกันได้ทุกคน บางคนโชคดีเห็นตลอดเวลา บางคนเห็นบ้างไม่เห็นบ้าง บางคนนานๆเห็นที บางคนอาจไม่เคยเห็น แย่ไปกว่านั้นบางคนไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีดาวเคราะห์กลุ่มนี้โคจรลอยละล่อง เป็นปรากฎการณ์แห่งความรัก

ถ้าเขามีสุขภาพร่างกายที่แข็งแรง มีสติปัญญาที่ปราดเปรียว แต่ทำไมเขาถึงไม่รู้ เขาอาจจะมีปัญหาในการรับภาพเนื่องจาก รูรับความรู้สึกอาจจะชำรุดหรือเลนส์ใจคงเสื่อมสภาพตามกาลเวลา

คนที่อยู่ในซีกโลกใต้ไม่มีทางเห็นดาวที่คนซีกโลกเหนือเห็น ส่วนคนที่ซีกโลกเหนือก็ไม่มีทางเห็นดาวที่คนซีกโลกใต้เห็นเช่นกัน ผมเพิ่งรุ้นะเนี่ยว่าถึงเราจะมองพระอาทิตย์ดวงเดียวกันทุกซีกโลก แต่เราก็ไมได้มองดาวดวงเดียวกัน

กระจุกดาวที่เราเห็นนั้นสมมติว่าห่างจากโลก 300 ปีแสง มันต้องใช้เวลา 300 ปีในการเดินทางมายังโลก ดาวที่เราเห็นจึงไม่ต่างอะไรกับการดูอดีต

ผมไม่เคยเห็นดาวตกเลยสักครั้งทั้งที่ "ฝนดาวตก" มีทุกเดือนจะมากจะน้อยก็ว่ากันไป ในช่วงใกล้สว่างจะเห็นดาวตกมากกว่าช่วงหัวค่ำ ว่ากันว่าถ้าเห็นดาวตกให้ขอพรอะไรก็ได้แล้วจะเป็นจริง เสียดายที่ผมไม่มีแม้แรงอธิฐานขอให้ดาวตกร่วงหล่นจากขอบฟ้าสู่ขอบฝั่งบนความหวังได้อย่างตั้งใจ

ทางช้างเผือกที่เขาเล่าว่าสวยงามตระการตา ผมก็ไม่เคยเห็น แค่คิดไปว่าวันไหนที่เมฆหมอกบังดาวอยู่เต็มท้องฟ้าทอดยาวไปสุดสายตา คืนนั้นคงไม่มีดางดวงไหนหล่นหรือพลัดตกลงมา เพราะดาวทุกดวงตีตั๋วปูเสื่อนั่งกินข้าวโพดคั่ว เพื่อรอชมภาพยนตร์รักสุดคลาสสิกเรื่อง "คู่กรรมภาคสุดท้าย(สุดท้ายจริงๆ)" รอบปฐมฤกษ์ก่อนใครในโลก ผมหวังว่าในฉากสุดท้ายดาวเคราะห์ทุกดวงจะเห็นโกโบริกับอังศุมารินยืนกอดกันอย่างมีความสุขและรักกันตลอดไป-อิจฉาดาว!

ท่ามกลางดวงดาวนับล้าน มีตำนานและเรื่องเล่าขานมากมายเกิดขึ้นบนท้องฟ้า และนี่คือสุดยอดในแต่ละแขนงของตำนานดวงดวงทั้งหลาย ผมจะเล่าให้ฟัง….

สุดยอดแห่งความสลดหดหู่ – ดาวลูกไก่

เรื่องราวของลูกไก่เจ็ดตัวที่แม่สุดที่รักถูกเชือดไปเป็นอาหารเลี้ยงพระธุดงค์ เหล่าลูกไก่กตัญญูจึงพร้อมใจกันโดดเข้ากองไฟฆ่าตัวตายตาม ทว่าการทำแบบนั้นเป็นบาปมหันต์ในแทบทุกศาสนา ซ้ำร้ายแม่ไก่ก็ยังต้องตายเปล่า เนื่องจากพระธุดงค์ไม่ฉันเนื้อสัตว์....อะไรจะรันทดขนาดนั้น น่าสงสาร (เพลงประกอบ ไม่ต้องห่วงฉัน