ปรากฏการณ์ฝน

posted on 20 Sep 2008 01:03 by munez30 in copywriterlover

มีเรื่องเล่ามากมายอยู่ในสายฝน(ไม่ใช่บุหรี่) ฝนหนึ่งเม็ด มีละอองน้ำเป็นร้อยเป็นหมื่น มีการรวมตัวกันเพื่อออกเดินทางไปยังที่หมายที่เรียกว่าหยาดฟ้านภาลัย(ไม่ใช่นักร้อง), เรื่องย่อ..พระเอกชื่อฝน พระรองชื่อเหงา นางเอกยังหาไม่เจอ(ใครก็ได้ช่วยที) ตัวอิจฉาพบได้ทั่วไป(บ่อยๆ)

ฝน เป็นการตกลงมาของของเหลวที่เรียกว่าน้ำ แต่ดันขึ้นไปอาศัยพักพิงอยู่บนฟ้า นอกจากนั้นยังสามารถแปรงร่างเป็น หิมะ เกล็ดน้ำแข็ง ลูกเห็บ น้ำค้าง ได้อีกต่างหาก เก่งยิ่งกว่าสไปเดอร์แมนรวมร่างกับแบทแมนเสียอีก ฝนจะมีหน้าตาเป็นหยดน้ำซึ่งตกลงมากระทบพื้นดินจากเมฆ มีฝนบางส่วนที่โชคร้ายฆ่าตัวตายระเหยกลายเป็นไอไร้ที่พิงพักแนบกาย

แม่น้ำอิรวดี คลองแสนแสบ ทะเลแคสเปี้ยน มหาสมุทรแอตแลนติก ล้วนเป็นที่พบปะสังสรรค์กันของเหล่าบรรดาฝนที่ตกจากฟ้า ก่อนจะแยกย้ายพลีชีพ ระเหยตัวเองกลายเป็นไอ ขึ้นไปสู่สรวงสวรรค์ หลังจากนั่นก็โทรนัดกันให้มาพบเจอที่เดิม วนเวียนเป็นวัฏจักรเช่นนี้ไม่มีที่สิ่นสุด ของเหล่าสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรฝน(..)

ปริมาณของน้ำฝนนั้นวัดโดยใช้เครื่องมือที่เรียกว่า มาตรวัดฝน สามารถวัดได้ละเอียดถึงมิลลิเมตรหรือนิ้ว โดยมีหน่วยวัดเป็นตารางเมตรต่อทุกพื้นที่

เม็ดฝนที่เราเห็นกันในการ์ตุนนั้น จะถูกวาดเป็นรูปหยดน้ำ ก้นกลมและปลายบนแหลม ซึ่งไม่ถูกต้องในความเป็นจริง หยาดฝนเม็ดเล็กๆนั้น จะมีรูปร่างเกือบเป็นทรงกลม ส่วนเม็ดที่ใหญ่ขึ้นมา จะมีรูปร่างค่อนข้างแบนคล้ายขนมปังแฮมเบอเกอร์ ส่วนเม็ดที่ใหญ่มากๆ นั้น จะมีรูปร่างคล้ายร่มชูชีพ ซึ่งขนาดต่างๆของเม็ดฝนนั้น เกิดจากการรวมตัวกันของเม็ดฝนแต่ละจำนวน และความหนาแน่นของฝนที่ตกลงมา

คงเหมือนกับหัวใจที่ถูกวาดเป็นรูปสามเหลี่ยมทรงกลมแล้วโค้งเข้าหากันตรงกลาง ซึ่งความเป็นจริงหัวใจของคนเราก็เป็นก้อนกลมๆ เท่ากำปั้นของตัวเอง ขนาดของหัวใจเราอาจไม่เท่ากัน แต่ก็ไมได้แปลว่าพลังของหัวใจเราเล็กหรือใหญ่กว่ากันนิ

....

ขณะนี้ผมนั่งพิมพ์เอนทรี่นี้ใต้หลังคาบ้าน พร้อมเสียงบรรเลงจากเม็ดฝนกระทบหลังคากระเบื้อง มีคอรัสเป็นฟ้าร้องครืนๆ และแบล็กไลท์ฟ้าแลบแปลบๆ เป็นระยะๆ ผมชอบฤดูฝนเป็นที่สุด แต่ต้องอยู่ในที่อินดอร์นะอย่าง บ้าน โรงเรียน มหาลัย ที่ไหนก็ได้ เวลามองออกไปข้างนอกแล้วเห็นสายฝนโปรยปราย มันรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก ถ้าเป็นที่เอ๊าดอร์อย่างถนน สะพานลอย มุมตึก ที่ไหนก็ตาม ที่เปียกฝน ไม่ชอบเอาซะเลย กลัวไม่สบาย พื้นเฉอะแฉะ เดินลำบาก รองเท้ากัด ฯ

ตอนม.ปลาย จำได้ว่าเพลงนี้ของพี่เบิร์ด-ธงไชย ดังมากจนไม่ต้องสืบ เพราะฮิตติดชาร์ทไปทั่วทุกสถานีวิทยุ นานอยู่หลายสัปดาห์ ทำให้รายได้ยอดจำหน่ายของเทปพุ่งทะลุเป้า แถมผลพลอยได้ให้เป็นช่วงเวลาที่มีคนบอกรักกันเพิ่มขึ้น ผ่านเพลงนี้ หรือว่าคนที่กำลังอ่านอยู่นี่ ก็เป็นจำเลยหนึ่งในนั้น :)

ในทางกลับกันไม่รู้ว่าโชคดีหรือโชคร้ายที่ ในการสอบไฟนอลวิชาภูมิศาสตร์ในเทอมนั้น อาจารย์วิบูลย์ออกข้อสอบทั้งปรนัย และอัตนัย โดยที่ข้อสอบอัตนัยมีข้อเดียว โจทย์มีอยู่ว่า "ฝนที่ตกถึงคนทางภา