ปริมาณของความสนุก

posted on 01 Oct 2008 01:45 by munez30 in copywriterlover

ถ้าความสนุกสามารถกำหนด 'น้ำหนัก' ได้อย่างแน่นอนเหมือนสูตรคูณในวิชาคณิตศาสตร์ตอนป.4 คุณคิดว่าจะใช้เครื่องมือใดวัดขนาดของความสนุก และควรใช้หน่วยรบอะไรต่อท้ายมูลค่าของความสนาน ปอนด์,กิโล,กะรัต,กรัม,ออนซ์,สโตน ??

แล้วถ้าความสนุกสามารถกำหนด 'ปริมาตร' ได้อย่างแม่นยำเหมือนวิชาเรียนในคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ หน่วยรบพิเศษของความสนุก ก็จะมีกองกำลังสนับสนุนตามมาเสริมอีกเพียบ ไม่ว่าจะเป็น นิ้ว,เซ็น,ฟุต,เมตร,หลา,แกลลอน,ลิตร ??

..แนน(นามสมมติ) มีความสนุก 38 ปอนด์, ..หนึ่ง(นามสมมติ) มีความสนุก 12 สโตน..นุ่น(นามสมมติ) มีความสนุก 25 หลา, และด..แน็ท(นามสมมติ) มีความสนุก 8 แกลลอน ตามลำดับ, ฟังดูแล้วรู้สึกอย่างไรน่าขำไหมละ ทั้งๆ ที่พวกเขาทั้งสี่คน อาจจะเล่นของเล่นชนิดเดียวกัน แบบเดียวกัน รุ่นเดียวกัน ต่างกันที่เวลาและสถานที่ แต่ใช่ว่าพวกเขาจะมีความสนุกเท่าเทียมกัน บนพื้นฐานของความรุ้สึกเดียวกันก็ตาม

จริงๆ แล้วผมว่าความสนุกนั้นอยู่ติดตัวกับเราตลอดเวลา ทุกที่ที่เดินไป ทุกที่ที่หายใจ เพียงแต่เราจะ 'หยิบ' ความสนุกออกมาใช้เมื่อไร หรือใครจะ 'ยื่น' ความสนุกมาให้เราเวลาไหน ความสนุกแต่ละคนมีลิมิตไหม ผมว่ามีนะ ถึงแม้เราจะไม่รู้ถึงขนาดของมัน จับต้องไม่ได้ด้วยมือ ไขว่คว้าไม่ได้ด้วยสายตา

ลองนึกดูถ้าวันหนึ่งเราได้ของเล่นใหม่เอี่ยมอ่องสักชิ้น อะไรก็ได้ จักรยาน,ตุ๊กตา,เลโก้,เกม, วันแรกที่เราได้สัมผัสมันด้วยตาและจับต้องมันด้วยมือ ความสนุกจะหลั่งไหลออกมาเหมือนเขื่อนแตกโดยฉับพลัน จากนั้นไม่นานน้ำก็จะค่อยๆ เหือดแห้งตามลำดับลดต่ำลงเรื่อยๆ ระเหยเป็นไอไปสนิท จนปลาว่ายน้ำไม่เป็น

จากนั้น, วันใดที่เราได้ของเล่นชิ้นใหม่กว่า มาแทนที่ชิ้นเดิม ของเล่นชิ้นแรกก็จะเปลี่ยนสถานะไปเป็นของเก่า มีหน้าที่ทำได้แค่เพียงหลบแดดเข้าไปกอดเข่าอ้างว้างในความมืดในกล่องลังสักใบ หรือถ้าของเล่นชิ้นนั้นมีหน้าตาที่หล่อเหลา น่ารักน่าชัง ได้ขึ้นหน้าแรกไฮไฟท์ มันก็จะถูกวางเป็นนางโชว์ไว้บนชั้น รอวันฝุ