งานแตกหน่อ/29 พฤศจิกายน 2551/14.00น - 18.00น/โรงละครมะขามป้อม

แดดร้อนมาก บึ่งรถมอไซค์จากสี่แยกปทุมวัน.. มาสี่แยกสะพานควาย.. เลิกงานแล้วไปดูหนังต่อที่สี่แยกรัชโยธิน.. จากนั้นกลับบ้านที่สี่แยกตัดใหม่ราชพฤกษ์.. โคตรเหนื่อยเลยวันนั้น แต่ก็มีความสุขดี ได้พบปะแลกเปลี่ยนพูดคุยกับคนพันธ์เดียวกัน รู้สึกว่าตัวเองเหมือนเมล็ดถั่วเขียวหนึ่งเม็ด ที่บังเอิญเดินไปเจอเมล็ดถั่วเขียวที่หลงทางมาพอดี จนรวมเป็นหนึ่งกำ จนกลายเป็นหนึ่งเดียว เพราะทุกเมล็ดมีที่หมายเดียวกันคือ แทงยอดให้ทะลุพื้นดินและเติบโตให้แข็งแร็งที่สุด เท่าที่จะทำได้ ขอต้อนรับเข้าสู่ แปลงเพาะชำถั่วเขียวสูตรผสมผสานครับ..

"มะขามป้อมฝักนี้กินไมได้แต่เท่"

"ซ้ายมือของผม"

"ขวามือของผม"

"ด้านหน้าของผม พี่ก้อง พี่อัพ เกริ่นเข้าสู่งานแบบเป็นกันเอง"

"พี่อัพและวงบ๊อบบี้สวิงเกอร์บรรเลงเพลงที่โชว์ในงานแฟต"

"ที่เห็นในจอคือพี่เอ๋-นิ้วกลม ของเรานี่เอง กำลังอ่านใบสมัครของชาวหน่อไม้อยู่"

"การแสดงจากเด็กๆ ชาวดาระอั้ง ด้วยเนื้อเพลงที่หดหู่ที่สุดเท่าที่ผมเคยฟังมา"

"พี่เขาเล่าถึงปัญหาที่ชาวบ้านประสบและพบเจอกับตำรวจ+ศาล+อำนาจ+ความเขลา"

"พี่เขากำลังพูดถึงวิถีชีวิตหลังชาวบ้านถูกย้ายที่ดินทำมาหากิน"

"และนี่คือ 'บ้าน' ราคา 30000 บาทที่น่าจะเรียกว่า 'เพลิง' มากกว่า"

"พี่ก้องบอกช่วงนี้อ่านไหวง่ายครับ เลยเล่นมุขสดเสริมสร้างบรรยากาศสักนิด"

"ขวามือหัวโล้น-พี่นัตตี้ หนึ่งในชาวหน่อไม้ กำลังต่อสายตรงสู่ลอนดอน"

"และนี่คือช่วงเวลาที่พี่เอ๋-นิ้วกลม ถูกเผาซะดำเมี่ยม จิกกัดไปหลายแผล เฮฮากันไป"

"คุยกับชาวหน่อไม้ 6 เดือนให้หลัง ชีวิตเป็นยังไงกันบ้าง"

"พร้อมบอกถึงสรรพคุณของหนังสือเล่มนี้ ผมว่ามันเหมือนยารักษากำลังใจ+ความฝัน"

"ที่เห็นในจอหน้าคุณลุงคือ ต้นไม้ที่ชาวหน่อไม้ปลูก 6 เดือนก่อนยังเป็นแค่หน่อ"

"พี่ก้องถ่ายรูปไปอัพบล็อกละสิ ส่วนพี่อัพแค่ยืนเฉยๆ ก็เกินพอ"

"ดาวที่ทุกคนให้ผม ผมตั้งใจจะเอาไปฝากพวกเขา ถึงมันจะน้อยแต่ผมก็ภูมิใจ"

"เพียงแค่เราสอยดาวบนฟ้า-คนละดวง ไม่นานปี๊ปใบนี้คงจุดาวให้พวกเขามากพอ"

"ผ่านที่ดินทั้งหมด 700 แปลง และตอนนี้ผมกับคุณก็สอยดาวให้พวกเขาเกือบครึ่งดวงแล้ว"

,,,, ,,,,

อบอวล อิ่มเอม อ่อนโอน ไปตามกระแสของธรรมชาติ-สำหรับหน่อไม้, อ้อนวอน โอดโอย อ้างว้าง ไปตามกระแสอิทธิพลของคนบางกลุ่ม-สำหรับชาวปางแดงนอก, คือ ความแตกต่างระหว่างต้นไม้กับคน แม้มันจะเป็นสิ่งมีชีวิตที่หายใจได้เหมือนกัน แต่ถูกกระทำต่างกันโดยสิ้นเชิง

หลังจากการแสดงของเด็กๆ จบลง พี่ก้องตั้งคำถามแรกในแบบที่ผมคิดว่าทุกคนคงไม่ได้นึกถึงในเวลานั้นว่า "พี่ครับ เพลงที่น้องๆ เขาร้องไปเมื่อกี้ มันมีความหมายว่าอะไรครับ?"

ทันทีที่คำถามจบลง อัตราเสียงในความแรงและเร็วคงที่ก็เริ่มอธิบาย "เพลงนี้เป็นเพลงที่ชาวบ้าน กำลังบอกว่า ขอให้พวกเราได้อยู่อาศัยในพื้นแผ่นดินไทยเถิด อย่าไล่พวกเราไปไหนอีกเลย ถ้าพวกเราทำอะไรไม่ดีหรือผิดไป พวกเราไม่รู้จริงๆ พวกเราขอโทษ.."

สิ้นเสียงของคำตอบ ผมถึงกับอึ้ง! มีเรื่องแบบนี้เกิ