ตื่นเต้นครับ..ตื่นเต้น

กับการมาประกาศแจก TAG เป็นครั้งแรกในรอบ 5 เดือน ตั้งแต่มีบล็อกเป็นของตัวเอง (จากการที่แต่ก่อนยืมบล็อกคนอื่นเข้าไปมั่วซั่วอยู่เป็นประจำ) จริงๆ เอนทรี่นี้เก็บไว้ในใจมานานมาก แต่ไม่สบโอกาสอัพเสียที ผลัดวันประกันพรุ่งกับตัวเองมาตลอด วันพ่อก็แล้ว วันรัฐธรรมนูญก็แล้ว ไม่อยากให้เลยไปคริสมาสต์ จนถึงเคาต์ดาวปีใหม่

คนแรกที่ผมปรึกษาเรื่องนี้ก็คือ แนนซี่อารมณ์ดี คุยไปคุยมา แนนก็บอกเห็นด้วย แต่ผมกลัวว่าจะไมได้รับการตอบรับเท่าที่ควร เลยกล้าๆ กลัวๆ มาตลอด หลังจากที่แนนศรีของเรา ประกาศศักดา ยึดตำแหน่งบัลลังดอร์ในการทำ TAG เรียน...อย่างคนมีกึ๋น ที่ได้รับการโหวตจาก สมาคมผู้สื่อข่าวบลอกเกอร์ชาวเอ็กซ์ทีน อย่างอุ่นหนาฝาคลั่ง จนหน้าจอคอมพ์พลาสม่าซัมซุม 17 นิ้วสั่นสะเทือนไปหลายริกเตอร์

มาวันนี้ ผมตัดสินใจแล้ว ว่าจะต้องทำมันให้ได้สักที ให้สมความตั้งใจที่อดรนทนรออยู่นาน

เมื่อปีก่อน ผมได้มีโอกาสไปเดินหอศิลป์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ จำได้ว่าเป็น "นิทรรศการภาพถ่าย รูปที่มีอยู่ทุกบ้าน" ของพี่อนุชั